جلال الدين الرومي

85

فيه ما فيه ( فارسى )

كه غلامان را از كافرستان به ولايت مسلمانى « 1 » مىآورند و مىفروشند . بعضى را پنج‌ساله مىآورند و بعضى را ده‌ساله و بعضى را پانزده‌ساله « 2 » . آن را كه طفل آورده باشند چون سال‌هاى بسيار ميان مسلمانان پرورده شود و پير شود « 3 » احوال آن ولايت را كلّى فراموش « 4 » كند و هيچ از آتش اثرى ياد نباشد و چون پاره‌اى بزرگ‌تر باشد ، اندكيش ياد آيد و چون قوى بزرگ‌تر باشد بيشترش ياد باشد ، همچنين ارواح در آن عالم در حضرت حق بودند كه أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى « * » و غذا و قوت ايشان كلام حق بود بىحرف و بىصوت « 5 » . چون بعضى را به طفلى آوردند چون آن كلام را بشنود « 6 » از آن احوالش ياد نيايد و خود را از آن كلام بيگانه بيند و آن فريق محجوبانند كه در كفر و ضلالت به كلّى فرورفته‌اند و بعضى را پاره‌اى ياد مىآيد و جوش و هواى آن طرف دريشان سر مىكند و آن مؤمنانند و بعضى چون آن كلام مىشنوند آن حالت در نظر ايشان چنان‌كه در قديم بود پديد مىآيد و حجاب‌ها به كلّى برداشته مىشود و در آن وصل مىپيوندند و آن انبيا و اوليااند . وصيّت مىكنيم ياران را كه چون شما را عروسان معنى در باطن روى نمايد و اسرار كشف گردد ، هان و هان تا آن را به اغيار نگويند و شرح نكنيد و اين سخن ما را كه مىشنويد به هركس مگوييد كه لا تعطوا الحكمة لغير اهلها فتظلموها و لا تمنعوها عن اهلها فتظلموهم « 7 » 163 . تو را اگر شاهدى يا معشوقه‌اى به دست آيد و در خانهء تو پنهان شود كه مرا به كس منماى كه من از آن توام هرگز روا باشد و سزد كه او را در بازارها گردانى و هركس را گويى كه بيا اين خوب « 8 » را ببين ؟ آن معشوقه را هرگز اين خوش آيد ؟ برايشان رود و از تو خشم گيرد . حق تعالى اين سخن‌ها را برايشان حرام كرده است چنانك « 9 » اهل دوزخ به اهل بهشت افغان كنند كه « آخر كو كرم شما و مروّت شما ؟ از آن عطاها و بخشش‌ها كه حق تعالى « 10 » با شما كرده است از روى صدقه و بنده‌نوازى بر ما نيز اگر

--> ( 1 ) . ح : مسلمانان ( 2 ) . ح : و بعضى پانزده ( 3 ) . ح : و بزرگ شود و پير شود ( 4 ) . ح : فراموش ( * ) . سورهء اعراف آيهء 72 ( 5 ) . ح : بودى بىحرف و صوت ( 6 ) . ح : كلام بشنود ( 7 ) . اصل : فتظلموها ( 8 ) . اصل : اين را ( 9 ) . ح : همچنانك ( 10 ) . ح : ندارد